WHAT 2.0 Alad welcome speech - The Unction Ministry — THE UNCTION MINISTRY

An address on the true essence of worship as a lifestyle and living sacrifice, emphasizing the spiritual depth of hymns within the Cherubim and Seraphim fold.

WHAT 2.0  Alad welcome speech - The Unction Ministry — THE UNCTION MINISTRY
Thank you so much. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. Amen. We have enter this atmosphere and you're not just here to say amen. Amen. to take care of your sins. Glory to Jesus. Halleluya. You're welcome again. Now, we glorify Jesus again for another addition of worship innards and um um you know, we started this um awesome meeting last year, right? Yes. We had we had um a studio session. But, you know, we actually even want to start last year. Want to start last two years, but the God that will love us so much, faith Covid happen. But, we still observe it one way or another. This is the fourth edition. Wow. People may have forgotten their god. So, yes. We glorify God, and this was born out of the fact that we need to raise accurate men of worship in our fold again. Amen. You know, I was at Ibadoyo yesterday, and even overnight, I came this morning, and a friend of mine, Pastor Shano, was talking about worship, and he was looking at us if I've never heard of worship before. Now, one of the pointers that he was saying, which I actually knew, but was not that clear is that, worship is not even in your song. Is in your life. No, when the Bible was talking, I think that's Romans said present your life as a living sacrifice. And this is your reasonable what? Reasonable. It is a reasonable service. But in the NLT version, it said this is your what? Reasonable worship. Which means there are things that transcend um singing and having sonorous voice. There are there are matters of worship because again the first place worship was mentioned in the scriptures was when our patriarch Abraham wanted to go and sacrifice his son, and he called it an act of what? Worship. How is killing somebody an act of worship? To which means worship transcends um just having sonorous voice or being able to reach some high pitch while singing. The worship is first a lifestyle before it is another song. That's why I like um Minister Azio. He said, "I am the song today." I brought myself. I am the worshipper. I am the song. Today, I brought myself. I am your sacrifice. Receive Your living sacrifice. I am your sacrifice. I am your your worship. Receive your living sacrifice. I am your worship. I am your song. Which is, it is me that is the worship, not my son. Say it with me. Okay, we're still going to talk about it. Somebody is coming to give us an exhaltation so that I will not enter into that person's word. But, again, there are a lot of things that we have misunderstood in this our pool. And we have lost its essence and its power. So, which means we need to teach those things once again. That, people might come to that original um original reason while those things were given. If you talk about worship, you know, I'm always saying I don't like going to praise nights. Now, those praise nights that we say we do, is a lie. We're not praising anybody. Because how will you be doing praise night and they will be spraying you? And that's praise night, you are praising God. And and the person that came to spray you now, now, now praise that person again. And if I be lifted up, I'll draw all men. So, which means your your praise must lead to high God so that you can draw all men all to who in. Which means, as you are as you are you've graduated from praising God to calling that person's name, then you are you are drawn near to that person. You don't understand. You're not lifting God high again. ⁠Omo laye lo n sẹ ni jo. Praise the night, that's what we do now. Eh? So, if if comes to spray me, don't be, omo laye. E wẹyẹn, olorun lọ si. So, that one, we'll now spray you again and after everything, we say, we have done what? Praise. Praise that did not pass this place. The The praise that God did not see. Because even the life of the person coming to do praise is lost. It's nowhere to be found. ⁠We are we are far that person, the creator of heaven and Earth, is nowhere to be seen. And you now say we are giving we are doing what? Praise night to to God. And God is not even seen. Eh? And we'll not say, okay oh, at least ⁠A ka rọ o n bẹnu, a o ri i wa ṣe bi? We believe that our inner are powerful, but most of them now, what we use is for is to dance that power away. And again, if you sit down with those inners and you check the kind of words that is is there, we don't even need many people to preach to you because those words in that hymn is enough for you. Eh? One of such hymn is ⁠Mo zini di ⁠to lu to nu me de ⁠mo go a na ⁠o le gi ma ⁠ha ⁠to ⁠de ⁠a bu ma sọ ⁠ha la mu so ma ⁠wọn si ⁠yi ⁠ma ⁠yọ ⁠ma ⁠ja ⁠ni ⁠di ⁠sa ⁠ku ⁠ma ⁠wa ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa ⁠ta ⁠ti ⁠wi ⁠ma ⁠ya ⁠yo ⁠gi ⁠ki ⁠ma ⁠wi ⁠ma ⁠sa

WHAT 2.0 Alad welcome speech - The Unction Ministry — THE UNCTION MINISTRY on Seraphmedia